محمد رضا نادری 
سردبیر

اکنون در حالی‌ چهارمین سال فراق حجت الاسلام والمسلمین «سیدمحمود دعایی» را پشت سر 
می‌گذاریم که یاد او، ذکر هر روزه همکارانش در مؤسسه و روزنامه اطلاعات و «آیین محمود» او، الگویی همیشگی برای عشق به میهن و انقلاب و خدمت به مردم است.
مرحوم دعایی از آن دست انسان هایی بود که همه آنهایی که او را حتی فقط یک بار در زندگی دیده بودند، خاطره‌ای خوش از او داشتند و به همین دلیل، شنیدن خبر درگذشت وی  برای آنها، اندوهبار بوده است و برای من که سالهای طولانی و به مناسبت‌های مختلف، توفیق زیارت او را داشتم، تلخ تر و تأسف‌بارتر. 
از مجلس پنجم که خبرنگار پارلمانی روزنامه‌ها بودم تا خرداد۱۴۰۱ که به دلیل مسئولیت‌های خبری در ایرنا در جلسات مختلف حضور می یافتم، بارها با این  روحانی عالی‌قدر همنشین و هم‌کلام شدم.او به واقع، یک انسان شریف بود. 
همواره فروتن، ساده زیست، اهل اندیشه، مبادی آداب، اهل احترام به دیگران و در عین حال، شوخ طبع و بذله گو. هیچگاه به دنبال آن نبود که او را بر صدر مجلس بنشانند. اهل افاده و فضل‌فروشی نبود، همچنان‌که هیچگاه به دنبال تجمل و تشریفات نرفت.
 او از سال ۱۳۵۹ که با حکم امام خمینی(ره) سرپرستی مؤسسه اطلاعات را برعهده گرفت و با حکم رهبر شهیدمان، آن را تا زمان عروج از این دنیا در ۱۵ خرداد ۱۴۰۱ ادامه داد، با یک خودروی پیکان معمولی همه مأموریت‌های اداری را انجام داد، دفترش همواره به روی همه مراجعین و کارکنان باز بود و هیچ تشریفاتی برای  خویش قائل نمی شد. 
تلاش می‌کرد پیش از همه، به دیگران سلام کند حتی به آنها که از او بسیار جوانتر و به سان فرزند او بودند. 
پاک‌دست بود. حاضر نبود در هیچ مجلسی کوچکترین هدیه‌ای بگیرد و خودش هم به مهمانان در مؤسسه اطلاعات، کتاب هدیه می‌کرد. میانه‌رو بود و اهل اعتدال و اندیشه. اصرار داشت به دعوت در مجالس اهل فرهنگ و رسانه پاسخ رد ندهد. شرکت می کرد و متواضعانه و خردمندانه نظر می داد. 
او با همه خبرنگاران و کارکنان مؤسسه «اطلاعات» رفاقت داشت. تا آنجا که در توانش بود، به مشکلات آنها رسیدگی
 می‌کرد. بسیاری از آنها به همت او صاحب خانه شدند. هر کدام ازدواج می کردند، در صورت دعوت، با افتخار در مجالس آنها شرکت می‌کرد   اگر نمی رفت ،هدیه می‌فرستاد. 
او نمونه واقعی یک انسان مردم دار، متعهد، انقلابی، مؤمن، دلسوز، وفادار، ایثارگر و از خود گذشته بود. برای همگان، جاذبه داشت نه دافعه. با همه وجود به امام (ره) و انقلاب عشق می ورزید و شاید به همین دلیل هم بود که در پانزدهم خرداد و ایام رحلت مقتدایش به ملکوت اعلی پر کشید. 
اکنون، چند ماهی است که خداوند توفیق داده است در روزنامه  ای که حجت الاسلام والمسلمین دعایی برای غنابخشیدن و دوام و سربلندی آن زحمات بسیار کشید و در یک دوران پرتلاطم سیاسی برای حفظ مشی میانه روی و مردمی بودن «اطلاعات» خون دل‌های بسیار خورد، به عنوان سردبیر خدمت می کنم؛ وظیفه‌ای است سنگین، حساس و سترگ. از خداوند منان و روح بلند آن روحانی بزرگ می خواهم کمک کنند تا من و همه همکارانم در روزنامه، این وظیفه را به خوبی ادا کنیم تا «اطلاعات» همچنان روزنامه مردم، اصحاب خرد و اندیشه، در مسیر اعتدال و میانه‌روی و مدافع ایران و انقلاب و به تعبیر رهبر شهید انقلاب،«نهاد ونماد مطبوعاتی» باقی    بماند ؛روزنامه ای که در توصیف آن در حکم انتصاب حجت الاسلام و المسلمین« عبدالرضا ایزد پناه» به عنوان نماینده ولی فقیه در مؤسسه و روزنامه اطلاعات در پنجم خرداد ۱۴۰۴ چنین نوشتند :«روزنامه اطلاعات نماینده بخشی از گستره معرفتی و  رفتاری انقلاب و نظام اسلامی، ونمایشگر جامعیت آن است و می تواند سلایق اصحاب صادق انقلاب را در وجوه گوناگون آن منعکس   کند.»